شهاب سنگ قدرتمند کاستا ریکا: اسرار جدید از فضای عمیق را نشان می دهد

در آوریل 2019 ، یک خط آتش سوزی آسمان را در شمال کاستاریکا روشن کرد. این رعد و برق یا آتش بازی نبود. این یک صخره از فضا بود که با بیش از 14 کیلومتر در ثانیه به جو زمین فرو رفت. این بازدید کننده کیهانی در یک شعله ور روشن در بالای زمین منفجر شد و قطعات نادر شهاب سنگ را در سراسر شهر آرام آگواس زرکاس رها کرد. آنچه در پی آن بود یکی از مهمترین بهبودی شهاب سنگ در تاریخ اخیر بود.

سقوط شهاب سنگ Aguas Zarcas هیچ واقعه عادی نبود. از زاویه ای تقریباً عمودی ، حدود 81 درجه شیب دار ، وارد شده و از غرب-شمال غربی وارد شده است. سنگ پرتحرک دنباله ای از آسمان به جا گذاشت و در هر دو دوربین امنیتی و داشبورد اسیر شد. نوری که ایجاد کرد به حدی روشن بود که ماهواره هایی برای شناسایی رعد و برق-Goes-16 و Goes-17 طراحی شده اند-آن را به سمت بالا می کشیدند که در 25 کیلومتری بالاتر از زمین خرد شد.

این فقط یک نمایش زیبا نبود. دانشمندان توجه کردند. آخرین باری که شهاب سنگ هایی از این دست در چنین تعداد سقوط کردند ، در سال 1969 ، در نزدیکی مورچیسون ، استرالیا بود. در آن زمان ، دانشمندان به تازگی از ماه برگشته بودند و برای سنگهای فضایی گرسنه بودند.

اکنون ، با ابزارهای مدرن ، محققان به سرعت برای مطالعه قطعات Aguas Zarcas عمل کردند. پیتر جنیسكنس ، ستاره شناس شهاب سنگ با ناسا و موسسه SETI گفت: “27 كیلو صخره بازیابی شد و این بزرگترین سقوط در نوع خود را از زمان سقوط شهاب سنگهای مشابه در استرالیا در استرالیا قرار داد.”

جراردو سوتو ، زمین شناس در دانشگاه کاستاریکا ، تأثیر محلی این رویداد را توضیح داد: “سقوط آگواس زرکاس خبرهای بزرگی در این کشور بود. هیچ یک از آتشین دیگر به همان اندازه گزارش نشده بود و سپس در 150 سال گذشته به عنوان سنگ در زمین در کاستاریکا بازیابی شد.”

کندریت های کربن مانند Aguas Zarcas اغلب شهاب سنگهای “گل مودال” نامیده می شوند. آنها نرم و سرشار از مواد معدنی دارای آب هستند. اما این سنگ همانطور که انتظار می رفت در اثر ضربه فرو نمی رود. جنیسكس گفت: “ظاهراً این بدان معنا نیست كه آنها ضعیف هستند.” در حقیقت ، Aguas Zarcas به خوبی چشمگیر بود.

هنگامی که به جو زمین فرو رفت ، صخره به سختی از هم جدا شد تا خیلی عمیق تر از حد معمول. Jenniskens گفت: “این نفوذ در عمق جو زمین نفوذ کرد ، تا اینکه توده بازمانده در 25 کیلومتری بالاتر از سطح زمین خرد شد.” این قدرت به بسیاری از قطعات آن دست نخورده کمک کرد.

طبیعت نیز کمک کرد. سقوط در پایان یک فصل طولانی خشک اتفاق افتاد. این بدان معنی بود که سنگ ها از بین نمی روند یا قبل از پیدا شدن دفن نمی شوند. بیشتر آنها در جنگل های نرم یا مناطق چمنزار فرود آمدند که این ضربه را به هم زدند. برخی از قطعات یک پوسته آبی درخشان را نشان می داد که ناشی از گرمای شدید ورود است. لورنس گاروی ، محقق دانشگاه ایالتی آریزونا گفت: “سقوط Aguas Zarcas انتخاب شگفت انگیزی از سنگ های پوسته پوسته شده با طیف گسترده ای از شکل ها را تولید کرد.”

چگونه این سنگ در نهایت به زمین سقوط کرد؟ دانشمندان با استفاده از فیلم ها و زاویه سقوط آن ، مسیر خود را به عقب از طریق آسمان ردیابی کردند. آنها فهمیدند که شهاب سنگ از یک مدار با سطح پایین آمده است ، در مقایسه با مسیر زمین در اطراف خورشید کمتر از 2.8 درجه کج شده است. نزدیکترین رویکرد آن به خورشید – که پریلون با آن بود – حدود 0.98 واحد نجومی ، تقریباً مشابه با زمین بود.

این سنگ به احتمال زیاد از کمربند سیارک ، منطقه وسیعی پر از تکه های باقیمانده از منظومه شمسی اولیه آمده است. محققان معتقدند که این شهاب سنگ از یک سیارک بزرگتر در کمربند بیرونی آمده است. با تعامل گرانشی ، احتمالاً از یکی از دو منطقه اصلی مداری شناخته شده به عنوان 3: 1 یا 5: 2 میانگین رزونانس حرکت ، از بین رفت.

پس از آزاد شدن ، شهاب سنگ به مدت 2 میلیون سال قبل از ملاقات با زمین از طریق فضا سفر کرد. این همان سنی است که دانشمندان با مطالعه رادیونوکلئیدهای کیهانی – ایزوتوپهای کوچک که توسط قرار گرفتن در معرض اشعه کیهانی تشکیل شده اند ، یافتند. Kees Welten ، یک کیهان شیمیایی در UC Berkeley ، توضیح داد: “آخرین برخوردی که توسط این سنگ تجربه شده است 2 میلیون سال پیش بود.”

دانشمندان فقط نگاه نکردند که شهاب سنگ سیارک والدین خود را از بین برد. آنها همچنین بررسی کردند که این سنگ چه مدت بر روی عناصر خاصی مانند آرگون نگه داشته است. این داده ها نشان داد که این سنگ 2.9 میلیارد سال پیش تشکیل شده است. این تقریباً به اندازه خود زمین قدیمی است.

Jenniskens و تیمش برای مطالعه این جزئیات با کارشناسان بین المللی همکاری کردند. وی توضیح داد: “ما می توانیم بگوییم که این شیء از کمربند سیارک بزرگتر در کمربند سیارک ، احتمالاً از مناطق بیرونی آن ناشی شده است.” “پس از شل شدن ، دو میلیون سال طول کشید تا به هدف کوچک زمین برسد ، همیشه از جلوگیری از ترک خوردگی.”

این سفر بدون برخورد بیشتر سنگ را قوی نگه داشته است. بسیاری از شهاب سنگهای دیگر نشانه هایی از تأثیراتی را نشان می دهند که باعث ایجاد شکستگی و نقاط ضعف می شود. اما Aguas Zarcas عمدتاً کامل ماند. این توضیح می دهد که چرا آن را به خوبی از غوطه وری آتشین جان سالم به در برد. قدرت آن باعث شده است که این ویژه باشد و دانشمندان مشتاق یادگیری تمام توان خود از آن هستند.

از زمان کشف آن ، محققان در سراسر جهان 76 مقاله علمی در مورد Aguas Zarcas نوشتند. این مطالعات آرایش شیمیایی آن ، سن آن و حتی آنچه را که می تواند در مورد منظومه شمسی اولیه به ما بگوید ، کشف می کند. سوتو آن را با گره شاعرانه به تاریخ فضا خلاصه کرد: “بازیابی آگواس زرکاس نیز یک قدم کوچک برای انسان بود ، اما یک جهش غول پیکر برای شهاب سنگ بود.”

این شهاب سنگ ممکن است میلیون ها سال را صرف سکوت در فضا کند. اما وقتی فرود آمد ، به دانشمندان پیام بلند و واضح داد. صخره هایی مانند این به ما کمک می کنند تا درک کنیم که از کجا آمده ایم و چگونه منظومه شمسی شکل می گیرد. آسمان بالاتر از کاستاریکا هدیه ای بی ارزش ارائه داد. و علم آماده گرفتن آن بود.