ظهور T. rex: یافته های جدید اندازه و ریشه آنها را توضیح می دهد

حدود 70 میلیون سال پیش ، بزرگترین شکارچیان زمین حاکم بر قاره ها بودند که ناشی از یک تغییر تکاملی خارق العاده بود. یافته های اخیر روشن می کند که چرا دایناسورهایی مانند Tyrannosaurus rex و megaraptors مرموز به غول ها تبدیل شدند. راز اندازه عظیم آنها ممکن است پس از یک دوره گرمی شدید در آب و هوای خنک کننده پنهان باشد.

حدود 92 میلیون سال پیش ، زمین حداکثر حرارتی کرتاسه را تجربه کرد ، دوره ای که درجه حرارت جهانی به اوج خود رسید. پس از آن ، آب و هوا به تدریج خنک می شود و شرایطی را ایجاد می کند که ممکن است به برخی از دایناسورها کمک کند تا به اندازه های عظیم برسند. دانشمندان اکنون پیشنهاد می کنند که دایناسورهایی مانند Tyrannosaurs و Megaraptors با خنک شدن آب و هوا بزرگ شوند و شکاف زیست محیطی را که توسط غول های قبلی در حال انقراض باقی مانده است ، پر می کند.

کاسیوس موریسون ، نویسنده اصلی دانشگاه کالج لندن (UCL) ، توضیح می دهد: “یافته های ما چراغی را در مورد چگونگی ظاهر شدن بزرگترین تیرانوسورها در آمریکای شمالی و جنوبی در طول کرتاسه نشان داده است ، و چگونه و چرا آنها تا پایان سن دایناسورها اینقدر بزرگ شدند.”

هنگامی که شکارچیان غول قبلی معروف به Carcharodontosaurids ناپدید شدند ، دایناسورهای جدید به سرعت سوله های زیست محیطی خود را اشغال کردند. این تازه واردان شامل Tyrannosaurs در شمال و Megaraptors دورتر از جنوب بودند. هر دو گروه به سرعت با استفاده از آب و هوای خنک تر برای تسلط بر زیستگاه های خود ، در شکارچیان برتر تکامل یافتند.

megaraptors مانند T. rex نبود. این شکارچیان چابک به جای فک های قدرتمند ، سرهای باریک ، استخوان های سبک و بازوهای طولانی به طور غیرمعمول با پنجه های عظیم که تا 35 سانتی متر اندازه گیری می کنند ، ایجاد کردند. دیرینه شناسان آنها را به عنوان برخی از شکارچیان گیج کننده می دانند زیرا تعداد کمی از فسیل ها ظاهر شده اند.

در ابتدا ، دانشمندان معتقد بودند كه مگاراپتورها بیشتر به لند های جنوبی مانند آمریکای جنوبی و استرالیا محدود می شوند. با این حال ، شواهد جدید به دامنه تاریخی بسیار گسترده تری اشاره دارد. Megaraptors اولیه احتمالاً در حدود 120 میلیون سال پیش در آسیا تکامل یافته و به اروپا و سرانجام در گندوانا – آمریکای جنوبی ، آفریقا و قطب جنوب Today گسترش یافته است.

دکتر Mauro Aranciaga Rolando از برناردینو Rivadavia علوم طبیعی موزه آرژانتین بر حضور گسترده آنها تأکید می کند: “در آغاز تاریخ تکاملی آنها ، حدود 120 میلیون سال پیش ، Megaraptors بخشی از جانوران گسترده و متنوع Dinosaur Dinosaur بودند.”

این نظریه به این معنی است که ممکن است Megaraptors در مناطقی مانند اروپا و آفریقا زندگی کرده باشد ، جایی که دیرینه شناسان هنوز بقایای آنها را کشف نکرده اند. کمبود فسیل ها داستان آنها را سخت تر می کند. تیم موریسون حدس می زند که ممکن است طعمه های مختلف و فشارهای زیست محیطی آناتومی منحصر به فرد خود را شکل داده و آنها را از سایر دایناسورها جدا کند.

Tyrannosaurs یک دنباله تکاملی واضح تر از پسر عموی مرموز خود را ارائه می دهد. شواهد جدیدی از دانشمندان UCL نشان می دهد که اولین اجداد آنها به دور از آمریکای شمالی سرچشمه گرفته است. این تیم با استفاده از مدلهای پیچیده تجزیه و تحلیل فسیل ها ، جغرافیاها و آب و هوای گذشته ، کشف کرد که اجداد T. Rex در واقع از آسیا آمده اند.

موریسون گفت: “مدل سازی ما نشان می دهد که” مادربزرگ ها و مادربزرگ ها “T. rex احتمالاً از آسیا به آمریکای شمالی آمده و از تنگه برینگ بین آنچه اکنون سیبری و آلاسکا است عبور می کند.”

مطالعات اولیه ادعا می کردند که یک دایناسور متفاوت آمریکای شمالی ، Tyrannosaurus mcraeensis ، یکی از اقوام قدیمی تر T. rex است. گروه موریسون این ایده را مورد اختلاف قرار می دهد و ادعا می کند که دوستیابی فسیل غیرقابل اعتماد است. در عوض ، آنها از یک ارتباط واضح آسیایی پشتیبانی می کنند. مطابق تجزیه و تحلیل آنها ، T. rex از نزدیک با گونه های آسیایی مانند Tarbosaurus به جای اینکه فقط Tyrannosaurs آمریکای شمالی باشد ، ارتباط نزدیکی دارد.

در این تحقیق همچنین بررسی شده است که چگونه Megaraptors و Tyrannosaurs در طول کرتاسه در سراسر جهان حرکت کردند. این گروه ها با وجود سرچشمه در مناطق مشابه ، مسیرهای تکاملی مختلفی را طی کردند. Tyrannosaurs فک های قدرتمند را برای خرد کردن استخوان ها تکامل داد ، در حالی که megaraptors بازوهای بلند و پنجه های تیز ایجاد کرد ، مناسب برای شکار طعمه های کوچکتر و چابک تر مانند ساوروپودهای نوجوان.

هنگامی که لوراسیا ابرقدرت باستانی از هم جدا شد ، تیرانوسورها به طور گسترده در آسیا و آمریکای شمالی گسترش یافتند. در همین حال ، پس از جدا شدن گندوانا از لوراسیا ، در سرزمین های جنوبی متنوع شد. محققان معتقدند که این جنبش ها تحت تأثیر موانع جغرافیایی و بیشتر با تغییرات سریع زیست محیطی ، وقایع انقراض موضعی و ظهور زیستگاه های جدید تحت تأثیر قرار گرفته اند.

چارلی شفر ، نویسنده و بنیانگذار انجمن دیرینه شناسی UCL ، اهمیت تغییرات اکولوژیکی را توضیح داد: “آنها احتمالاً به اندازه های غول پیکر افزایش یافته اند تا جایگزین تروپودهای یکسان غول پیکر کاراودونتوسور شوند که حدود 90 میلیون سال پیش منقرض شده اند.

جالب اینجاست که Gigantism به طور مداوم با دمای خنک تر ارتباط نداشته است. تجزیه و تحلیل آماری هیچ ارتباط مشخصی بین اندازه بدن و میانگین دمای سالانه نشان نداد. با این وجود ، به نظر می رسید که روند کلی آب و هوایی به سمت شرایط خنک تر از هر دو گروه دایناسور سود می برد. انقراض سایر شکارچیان غول پیکر ممکن است فرصت هایی را برای تسلط این غول های جدید باز کند.

تیم موریسون خاطرنشان كردند كه پرها یا فیزیولوژی خون گرم ممكن است به Tyrannosaurs و Megaraptors اجازه دهند تا آب و هوای خنک کننده را بهتر تحمل كنند. این سازگاری به آنها مزیتی نسبت به سایر گونه های دایناسور که کمتر برای تغییر شرایط مناسب هستند ، می داد.

در اوج خود ، Tyrannosaurs مانند T. rex به نه تن رسیدند ، از نظر وزن مشابه با یک فیل بزرگ آفریقایی. Megaraptors به ​​طول 10 متر کشیده شده است. هر دو اندازه نشان دهنده افزایش قابل توجهی از اجداد کوچکتر آنها بود ، و نشانگر یک قدم اصلی تکاملی است که ناشی از فرصت زیست محیطی و تغییرات آب و هوایی است.

گرچه هنوز نامشخص است ، اما این تحقیق بینش مهمی در مورد تکامل دایناسور در اواخر کرتاسه ارائه داده است. پراکندگی گسترده ای از Megaraptors و Tyrannosaurs نشان می دهد که چگونه به سرعت دایناسورها برای پر کردن شکاف های باقی مانده از وقایع انقراض و تغییر آب و هوا.

این افشاگری ها همچنین بر رابطه پیچیده بین تغییرات آب و هوا و تکامل تأکید می کنند. همانطور که Scherer خلاصه کرد ، ناپدید شدن شکارچیان غول پیکر “مانع اکولوژیکی” را برداشته و صحنه ای را برای شکوفایی Tyrannosaurs و Megaraptors تنظیم کردند.

دانشمندان امیدوارند که اکتشافات فسیلی ، به ویژه در مناطق نامشخص مانند اروپا ، آفریقا و آسیا ، جزئیات بیشتری را نشان دهد. چنین اکتشافاتی می تواند نظریه هایی را در مورد چگونگی تکامل این شکارچیان باستان و فتح جهان خود تصحیح کند و بینش عمیق تری از تاریخ همیشه در حال تغییر زمین ارائه دهد.